Château D'Yquem (1999)

Premier cru supérieur in de Bordeaux-Classificatie van 1855

Als er één wijn is die in Bordeaux niet gewoon meedoet, maar erboven zweeft, dan is het Château d’Yquem. In de beroemde Bordeaux Classificatie van 1855 kreeg Yquem een compleet eigen troon: Premier Cru Supérieur. Dit wordt internationaal gezien als de allerbeste Sauternes ter wereld. En ik kon 'm proeven!

Maar waarom is d’Yquem zó bijzonder? Om te beginnen: deze wijn wordt alleen gemaakt in jaren waarin alles klopt. Zo niet, dan wordt er simpelweg géén d’Yquem gebotteld. Mijn geboortejaar (1992) is dan ook een befaamd kutjaar. Toen hadden de Fransen geen zin om D'Yquem op de markt te brengen.

Daarnaast draait alles hier om edelrot (Botrytis cinerea), die de druiven langzaam laat indrogen. Resultaat: extreem geconcentreerd sap, met smaken die variëren van honing, mandarijn en sinaasappelschil tot saffraan, noten, karamel en citrus/grapefruit die alles strak houdt. De wijnen zijn hoog in het zoet ("luscious"), maar ook hoog in de zuren. Dit maakt het tot een perfecte bewaarwijn.

De 1999 is een prachtige klassieke Yquem: rijk en weelderig, maar met voldoende zuren. Dit is een wijn die je gerust vóór het dessert kunt drinken, tijdens het dessert, of… gewoon in plaats van het dessert. En eerlijk: hij kan nog járen mee. Decennia zelfs. Deze fles overleeft waarschijnlijk je nieuwe bank, je auto, je schoonmoeder en alle Tik-Tok trends. Is 'ie open? Hij kan gerust nog een half jaar in de koelkast staan.

Dan het onvermijdelijke punt: het prijskaartje. Reken gerust op 400 tot 700 euro per fles, afhankelijk van herkomst en staat. Dat is fors, ja. Maar je koopt geen wijn, je koopt een ervaring.

Alsof Château d’Yquem nog niet genoeg sterrenstatus had, is er ook nog Thomas Jefferson (Founding Father VS). Tijdens zijn tijd als ambassadeur in Frankrijk was hij groot fan van Bordeaux, maar d’Yquem stond bij hem echt op eenzame hoogte. Hij noemde het één van de grootste wijnen ter wereld en liet het structureel verschepen naar Amerika. Helemaal top: terwijl anderen thee aan het dumpen waren in Boston, zat Jefferson waarschijnlijk Yquem te nippen.

Lekker man

Botrytis druiven. Lekker rotten. Schimmelkaas, schimmeldruif, wat maakt het ook uit.

En dan de Bordeaux Classificatie van 1855. Napoleon de IIIe had iets indrukwekkends nodig voor de Wereldtentoonstelling van 1855 in Parijs. De handelaren kregen de opdracht: maak een lijst van de beste wijnen, gebaseerd op reputatie en marktprijs. Verrassend genoeg bleek dat systeem zo goed te kloppen dat het vandaag, 170 jaar later, nog steeds grotendeels geldt. En Yquem? Die was zó duidelijk buitencategorie dat men besloot: laten we die maar apart zetten. Premier Cru Supérieur. Binnen de Sauternes is er dus maar één wijn met deze status.

Het kroontje is alleen voor de echte bazen

PROEFNOTITIE
In het uiterlijk oranjegoudkleurig, doorschijnend. In de geur: honing, notig, sinaasappel, mandarijn, geconfijt fruit, heel klein beetje wasbenzine (dat is mijn associatie met Botrytis - dat is echter niet negatief bedoeld). In de smaak medium (+) in zuren, hoog in het zoet, perfecte balans. Sinaasappelschil komt terug in de smaak en de honing. Extreem lange afdronk, hoge complexiteit, heel bijzonder. Wat een wijn is dit!!

Château Suduiraut (2001)

Premier Cru Classé in de Bordeaux-Classificatie van 1855

2001: Het jaar van Suduiraut. Ook het lanceerjaar van Windows XP. Dat is geen toeval.

Château Suduiraut is een historisch en prestigieus wijnhuis in de beroemde Sauternes-appellatie in Bordeaux, Frankrijk. Het domein ligt in Preignac, dicht bij de rivier de Ciron. De oorsprong van het landgoed gaat terug tot de 16e eeuw en het werd ook in 1855 ingeschaald als Premier Cru Classé in de beroemde officiële classificatie van Bordeaux. Dat is de tweede na d'Yquem. Ook hoog genoteerd dus.

PROEFNOTITIE
In het uiterlijk: honingkleur, goudoranje. In de geur: honing, geconfijt fruit, rijpe ananas, perzik, sinaasappelschil, marsepein, het is ook wat notig, ook wat mandarijn en een klein beetje boemwas (Botrytis). In de smaak: medium (+) in de zuren, hoog zoet, een beetje vettig, een vol mondgevoel, hoge intensiteit, lange afdronk, zijdezacht. Veel honing en sinaasappelschil in de smaak. Hoge complexiteit, net even anders dan de Chateau d'Yquem. Het is iets zachter en iets meer met marsepein en geconfijt fruit. De zuren bij de d'Yquem zitten meer in de richting van sinaasappel, bij de Suduiraut is het meer marsepein en gekonfijt fruit. Doet wat vettiger aan! Prachtig. Allebei de wijnen hebben hun charme op hun eigen manier. De Suduiraut is gelukkig wel redelijker geprijsd op ongeveer 100 euro.